جنگ خود طلحه و زبير و هفده هزار نفر از لشكرشان كشته شدند ، از جمله هفتاد نفرى كه از سران بودند و شتربان و محافظ عايشه بودند همه كشته شدند ، تا بالاخره يكى از اصحاب حضرت على ( عليه السلام ) يك پاى شتر را زد و پى كرد ، فوراً يكى از همان مردم بصره رفت زير شتر به جاى آن پا ، پاى ديگر شتر را زدند و شتر غلطيد ، حضرت امير ( عليه السلام ) به محمّد بن ابى بكر - برادر عايشه كه از اصحاب حضرت بود - فرياد زد و گفت خواهرت را درياب ، محمّد بن ابى بكر هم فوراً رفت و عايشه را حفظ كرد چون بالاخره زن پيامبر بود . نتيجه اين جنگ كه طلحه و زبير به هوس رسيدن به حكومت آن را به پا كردند كشته شدن حدود هفده هزار نفر از سى هزار لشكر آنان و كشته شدن خودشان ، و به نقل « كشف الغمة » ( 1 ) كشته شدن هزار و هفتاد نفر از بيست هزار نفر سربازان حضرت على ( عليه السلام ) بود . از اين كلام حضرت على ( عليه السلام ) استفاده مىشود كه آنها قبل از جنگ شعر و رجز مى خواندند اما در وقت جنگ فرار مى كنند ، اگر با آدم شجاع مواجه مى شدند از ميدان فرار مى كردند . ( 2 ) هميشه باطل رعد و برق دارد ولى مقاومت ندارد . اين صهيونيستها كه پايه گذاران صهيونيسم جهانى هستند و حكومت اسرائيل را درست كرده اند ، عمده پولشان صرف تبليغات و دروغ پردازى و شايعه افكنى مىشود اما خودشان هيچوقت حاضر نيستند در ميدان بيايند و خود را به كشتن بدهند ، و يا اهل كار و فعاليت باشند ، اگر كسى در مقابلشان ايستادگى كرد فرار مى كنند ، و متأسفانه هنوز ملّتهاى مسلمان اين را نفهميده اند . ممكن است اشاره حضرت به همان واقعه خاصى باشد كه در جنگ جمل اتفاق افتاد ، كه اينها خيلى رعد و برق داشتند اما واقعيتش اين بود كه آدمهاى ترسو

--> 1 - آن گونه كه كشف الغمة فى معرفة الأئمة ، در ج 1 ، ص 242 نقل مىكند كشته هاى لشگر جمل شانزده هزار و هفتصد و نود نفر است . 2 - رجوع شود به بحارالانوار ، ج 32 ، [ باب 3 ] ص 171 به بعد ، باب ورود البصرة و وقعة الجمل . . .